Lubbock, Texas

De plattegrond van Lubbock

De vliegroute naar Lubbock brengt je eerst in Dallas. De tussenstop is te kort om het vliegveld te verlaten en de omgeving van het vliegveld Dallas/Fort Worth nodigt niet uit voor een nadere kennismaking. Ik verwonder me over hoe het beeld van de ‘Texaan’ dat ik heb om me heen bevestigd wordt. Compleet met hoed en foute laarzen.

Eenmaal op weg naar Lubbock zien de enorme katoenplantages beneden me er uit als bruine bollenvelden. Netjes gerangschikt en omsloten door eindeloze snelwegen.

Lubbock vanuit de lucht is net zo'n plaatje, de infrastructuur is bedacht voor vervoer per auto en dus zijn de wegen keurig in een ruitjespatroon verdeeld en is er de onvermijdelijke rondweg. Eenmaal op de grond blijkt dat de straten van noord naar zuid oplopend zijn genummerd en van west naar oost alfabetisch zijn gerangschikt. Als een schaakbord. Handig als je je oriëntatie kwijt raakt, wat me nogal snel overkomt. Een centrum zoals we hier gewend zijn, een kerk, kroeg en

winkelstraat zal je tevergeefs zoeken. Wegen lijken allemaal op elkaar en winkels tref je aan langs de grotere ontsluitingswegen.

Er is natuurlijk het fenomeen shopping mall. Een achterlijk groot winkelcentrum waar de gehele regio de inkopen doet. Ik verwonder me over het feit dat je in een supermarkt wapens kunt kopen. Texas is de bakermat van de National Rifle Association, een club die zich hardnekkig inzet voor het recht van elke Amerikaan om een wapen te bezitten. Een prettiger ervaring is de vestiging van Barnes & Noble, een van de grotere boekverkopers in Amerika. Het is voor veel mensen een uitje, het ‘kijken en niet kopen’ gedrag is een gewoonte. Met een stapel boeken naar een leestafel met een bak koffie, het concept begint ook in Europa zijn intrede te doen.

Trottoirtegels waar songtitels in verwerkt zijn

Ter nagedachtenis van Buddy Holly is er het Buddy Holly Center gevestigd. Hier tref je de attributen aan die van belang waren in het leven van Holly. Voor de liefhebber zogezegd. De

Nabij het Buddy Holly Center

overbekende bril met ster (gebroken glas) die is teruggevonden na de vliegtuigcrash doet wat onwezenlijk aan. In de omgeving van het museum is een straat betegeld met trottoirtegels waar songtitels in verwerkt zijn. Ik kan me vinden in de songtitel ‘It doesn’t matter anymore’

De campus van de Texas Tech University lijkt onmetelijk. Het heeft meer weg van een stad in een stad. Het is dan ook één van de grootste van de Verenigde Staten. Op dit terrein tref je het National Ranching Heritage Center aan, een replica van de boerengemeenschap die Lubbock ooit was.

Maar goed, zoals gezegd verblijf ik bij kennissen. Met hen ‘stort’ ik me in het lokale leven. Nou moet ik zeggen dat de confrontatie met de Amerikaanse cultuur op zich voldoende vermaak is. Lubbock als reisdoel is geen aanrader als je er verder weinig te zoeken hebt. Maar als onderzoeksterrein naar een bepaald type mens is het uitstekend geschikt.

Zo zijn de uitingen van het religieuze karakter van de Texaan dingen waar ik de wenkbrauwen regelmatig van moet fronsen. Al rondrijdend vallen me de billboards op met verwijzingen naar private kerkgenootschappen. Het belastingvoordeel zal goed voor de business zijn bedenk ik me. De indruk die ik krijg is dat als je iets wilt ondernemen of je carrière je lief is het van belang is jezelf in de kerk te laten zien. Een benauwend sfeertje. Bij de oudere generatie is er duidelijk sprake van een evangelisatie drang. Een goed gesprek eindigt al gauw in een discussie over het geloof.

Lubbock is een zogenaamde ‘dry city’

Een uitvloeisel dit religieuze karakter levert een minder prettige ervaring op. Lubbock is een zogenaamde ‘dry city’. Dat wil zeggen dat de verkoop van alcohol binnen de gemeente grens een taboe is. Een biertje bestellen in een restaurant of bar is dan wel mogelijk, maar daar blijft het dan ook bij. In de winkels zal je tevergeefs naar alcohol zoeken. Daarvoor is het noodzakelijk de gemeentegrens te passeren voor een bezoek aan ‘The Strip’, een waar alcohol walhalla dat de poorten 24

‘The Strip’, een waar alcohol walhalla

uur per dag geopend heeft en goed aangegeven is met neon reclames langs de doorgaande routes. Reuze makkelijk natuurlijk, al de godgeklaagde waar netjes bij elkaar. Het heeft iets weg van een rondreizend circus dat de tenten heeft opgeslagen nabij de stad. Ik heb begrepen dat het gemeentebestuur het voornemen heeft ook het roken binnen de gemeente aan banden te leggen.

Lubbock laat een dubbel gevoel achter. De weidsheid en de natuur trekken me aan. Maar een samenleving waar het overheidsvingertje en religie te nadrukkelijk aanwezig zijn resulteert in een te benauwde wereld. Rondreizend door Texas ervaar ik de ruimtelijkheid als een opluchting. Het is een cliché natuurlijk, maar juist die absurde afstanden tussen de bestemmingen geven je een vreemd gevoel van vrijheid. Dat gevoel houdt op zodra we een stad naderen.

Aan de buitenrand van Amarillo vroeg ik in een wegrestaurant de weg naar het centrum, de dame achter de toonbank legde me geduldig uit hoe er te komen. ‘Maar waarom zou je naar het centrum willen, daar is ook niets te zien of te beleven’ wist ze me te vertellen.